For the sake of myself
being remembered by my short-term memory I write lines--overly non-sensical
lines of random thoughts burning with pessimism, nauseous hopelessness, spoofable
reflections, gibberish rants and sometimes retracting suicidal grains of food
cravings, insane cursings... I don't write to be appreciated. My fiction deserves
no attention. I type blank-spaced blahs of words, similar to forgetful lines
if ever you are reading these words, forgive yourself on why the heck you've
thought of browsing this page. You might feel depressed as I ponder my thoughts
on my life... so you better exit now and save yourself from insanity. Bow.
Sheethead
Queen
This is a blog written by the queen of Sheetheads. Wondering what that word
means? Sheethead is a clay mineral powder which is used to absorb oil and
grease from non-washable fabrics. Or maybe it means a head full of bright
semi-shitty crappy ideas. Or maybe Sheethead doesn’t mean anything.
This blog is
full-heartedly dedicated to Smokey’s hotdog, isaw, hematophobics, Master
Splinter of Teenage Mutant Ninja Turtles, to people strangled by the Sheethead,
to anti-posers, to the late Luis Taruc and other Pinoy liberalists and nationalists,
to the Visayan nephew, to paranoid loving parents, to siblings and relatives,
to Christian Bautista, to Iranians, to Quentin Tarantino, to UAAP fans who’ve
mistaken this blog as their idols’ fan site, to the wondrous sights
of the Philippines and of course, to YOU! YIHEE!
Quote
for the day:
If you do not know who I am, maybe you do not know who I am.
Thus, I’ve
crafted “Ten Magnificent Random Things You Should Know About
Me.” Only 90% of this is authentic. 1 is a lie.
1. I am a 24 year
old IT analyst in denial. I am an MIS graduate of the Ateneo de Manila University. I have been blogging since 2004 and developed my asthma while being bored with corporate life.
2. I am afraid of blood and roaches.
3. I am currently addicted to Damien Rice's, Up Dharma Down's and The Beatles' music.
4. I have mild amnesia and I am a fulfilled insomniac.
5. My dream is to be DOT's secretary someday.
6. I still dream of becoming a rockstar someday.br>
7. I crave for lobsters, isaw, kilawin, Meatshop's steak, more prawns, oyster, Lord Stow egg tart, Philadelphia cheesecake, aligue, calif maki, leche flan and tomato soup.
8. My knight will soon take me to Sagada, Mt. Pinatubo, Camiguin, Siquijor,
Sorsogon, Siargao, Isabela and Sulu.
9. Horsebackriding was my passion. Surfing is my dream.
10. I love singing DJ Alvaro's songs on videoke.
Wishlist:
Condo in Makati, Canon EOS 40D, Wii, TV Stick Tuner for iMac, stone driller, Godfather original DVD, P.O.A dress, violet Chuckies, free one month massage, Kitkat, Choco Mallows, Lord Stow egg tart lifetime supply, JBL sound system, B Series MB, violet Samsonite luggage, gold Rolex watch, all expense-paid trip to Batanes, Tokyo, Mt. Pinatubo, New Zealand, Siargao, Marinduque, Guimaras, Swiss Alps, France, Himalayas, Africa
Book-o-rama
Great Reads:
Alan Lightman, Nietzsche, Freud, Jessica Hagedorn,
Randy David, Conrado de Quiros, Dave Eggers, JD Salinger, Mark Haddon, Lourd de Veyra,
Doug Lansky, Michael Cunningham, Frank McCourt, Harper Lee, Gabriel Garcia
Marquez, Ramil Gulle, Bill Watterson, Roald Dahl, Nick Joaquin, Robert Fulghum,
Neil Gaiman, Citiatlas
Music-worthy
Lokals:
Dicta License, Up Dharma Down, Urban Dub, Sugarfree, Cynthia Alexander, Rivermaya, Radioactive Sago Project, P.O.T., Imago, Razorback, Wolfgang, Orange and Lemons, Brownbeat All Stars, Bamboo, The Bridge, Sugar Hiccups, Sheila and the Insects, Sponge Cola, Sandwich, Sponge Cola, Session Road, Kjwan, Kapatid, Barbie’s Cradle, The Teeth, Eraserheads, HYP, Joey Ayala, Gary Granada, Brownman Revival, True Faith, Side A, Parokya ni Edgar, Freestyle, South Border, Christian Bautista, Michael Cruz, Gary V.
Music-worthy Foreign Invasions:
Smashing Pumpkins, The BEATLES, Red Hot Chili Peppers, Damien Rice, Nirvana, Moonpools and Caterpillars, Aida Broadway, Foo Fighters, Oasis, 311, Our Lady Peace, Pearl Jam, Incubus, Deftones, System of A Down, Jars of Clay, Fra Lippo Lippi, Depeche Mode, The White Stripes, Janis Joplin, Boyz II Men, Silverchair, The White Stripes, Caetano Veloso, Tracy Chapman, No Doubt, Vertical Horizon, A Perfect Circle, Snow Patrol, Ne-yo, Regina Spektor, Keane, Sarah McLachlan, Ben Folds Five, Third Eye Blind, Usher, Live, Rage Against the Machine, Cold Play, Alanis Morisette, 50 Cent, Cranberries, Jewel, Tori Amos, Staind, Blur, Stevie Wonder, At The Drive-In, Nat King Cole, Goo Goo Dolls
Movie
Mania
In
The Mood For Love, Big Time!, Pagdadalaga ni Maximo Oliveros, Reality Bites, Legend of 1900, Gattaca, I am David, Endo, Juno, Kite Runner, Schindler's
List, , Olivier, Olivier, Fight Club, City of God, Chungking Express, Cinema
Paradiso, Malena, Children of Heaven, Children of Paradise, Primal Fear, American
History X, Fahrenheit 9/11, Ganito Kami Noon, Paano Kayo Ngayon, Karnal, Fallen,
Catch Me If You Can, Fallen Angels, La Jette, Y Tu Mama Tambien, Amores Perros,
The Crime of Padre Amarro, Legend of the Falls, In America, American Beauty,
Snow Falling On Cedars, Amelie, Run Lola Run, Talk To Her, The Rainmaker,
Seven, Life is Beautiful, My Best Friend's Wedding, Confessions of A Dangerous
Mind, How To Lose A Guy in 10 Days, Kill Bill, Godfather 1, Motorcycle Diaries,
Godfather 2, Closer, Mulan, Shawshank Redemption, One Flew Over the Cuckoo's
Nest, The Others, Practical Magic, Chocolat, The Matrix 1, Shrek, Monsters,
Inc., Almost Famous, The Pianist, Girl Interrupted, Lost in Translation, Cider
House Rules, Devil's Advocate, Dead Man Walking, Philadelphia, Citizen Kane,
Not One Less, Minority Report, Sixth Sense, Big Fish, Kill Bill 2, Godfather
3, Artificial Intelligence, Killing Me Softly, Vertical Limit, L'Appartement,
Au Revoir Les Enfantes, Osama, The Adaptation, Imelda, Queen Margot, American
Rhapsody, La Vida Rosa, Before Sunset, Waking Life
Minsan itinatanong ko ang aking sarili (pati na rin sa Diyos) kung bakit ba mayroong mga mahihirap. Bakit sa buhay, kinakailangang mayroong ubod ng mayaman, may mayaman, may mahirap, may dukhang mahirap, may naknakan ng mahirap? Para ba itong isang pelikula kung saan kailangang mayroong gumanap na bida at kontrabida? At kung mayroong rason nga ang lahat ng pangyayari sa buhay, may kamay ba ang Diyos sa lahat ng ito? Kung sa mata ng Diyos ay pantay-pantay tayo, bakit hindi mawala-wala ang kahirapan?
Sinasabi ng iba, wala naman talagang mahirap. Ganoon lamang talaga ang takbo ng lipunan, kinakailangang mayroong nasa ibaba. Kailangan mong lumaban, maging superyor para manatili. At malas mo kung hindi mo kayang tumakbo sa panahon, wala kang makakain, mananatili kang mahirap. Survival of the fittest kumbaga.
Pero hindi ba’t hindi makatarungan na iyong iba ipinanganak ng mayaman? Marami diyan kahit hindi na magtrabaho habang buhay, pwedeng nang kumain ng ginto sa kaniyang araw araw. Nasa sipupunan pa lamang, may nakasaayos nang tatahaking daan ang kaniyang kapalaran. Sa kabilang banda, naririyan ang mga dukha na kahit pagkayurin mo sa tanan ng kanilang buhay, dukha pa rin sila hanggang sila’y mamatay. Kahit hindi mo sila patigilin sa pagkukudkod ng dumi sa daang ating inaapakan, hindi pa rin nila maaasam ang kanilang pinapangarap na disenteng tahanan sa araw ng kanilang kamatayan.
Lagi akong nakaririnig na tamad lang daw ang mahihirap kaya sila nananatiling tamad. Panay bisyo, panay taya sa lotto, panay inom ng alak. Lakas magwaldas ng pera para sa hindi naman nila kinakailangan gaya ng telebisyon at pang-toma! Pero hindi ba’t ganoon din ang ginagawa ng mga mayayaman? Ibig sabihin ba ay iyong mga mayroong pera lamang ang may karapatang magpaka-sarap, mag-relaks at tumigil sa pagtatrabaho?
Iniisip ko rin minsan na baka nga ginawa talagang ganito ang buhay. Kinakailangang may parang hari at alipin. Hindi maaari na puro hari na lamang ang nananahan sa mundo. Sinong magkakalkal ng lupa? Sinong mangongolekta ng basura? Sinong magtitiis mag-ayos ng mga poso negro? Sinong mananrabaho ng mga kasumpa-sumpang trabaho kung lahat ay mayayaman? Siste nga naman ng lipunan ang paghihiwalay sa mayaman at mahirap. Napaaandar ng estado sa buhay ang pagtutukoy kung sino ang mahirap at mayaman. Dahil sa pagkaka-iba, napatatakbo raw ng maayos ang lipunan. May lugar nga naman ang bawat isa.
Sinasabi rin na estado lamang talaga sa kaisipan ang kahirapan. May mayayaman diyan na hindi makontento sa kung anong mayroon sila kaya naman itinuturing nila ang kanilang sarili bilang mahihirap. Sa kabilang banda, mayroon namang mga mahihirap na asal-mayaman. Sabi nga nila, hindi titigil ang tao sa pagkimkim ng wala siya.
Ngunit naniniwala akong may bunga ang kahirapan, gaano man ito kasahol. Upang masilayan ang kagandahan, mayroong kahirapan. Kung walang-wala ka sa materyalistikong mundong ito, tanging ang banayad na pag-ibig na lamang ang magtataguyod sa iyong buhay. Sa kahirapan, masisilayan ang totoong pag-ibig—walang sabit na presyo, walang katumbas na ginto. Sa kahirapan mo madarama ang kabaligtaran ng mga maka-mundong pinahahalagan sa mundong ito. Tao bilang tao, hubad sa saplot ng kaginhawahan.
Dahil din sa kahirapan, mas nagagampanan natin ang tungkulin natin bilang tao. Naipamamalas ang tunay na sakripisyo. Sabi nga, sa kahirapan ay natututunan mong magmahal, magbigay, ibigay ang iyong sarili para sa iba. Mas nagiging tao tayo sa pagtulong sa iba. Higit sa pagbibigay ng pinansiyal na tulong, sa pagkonsumo lamang ng nararapat na sa iyo, sa pagtrato sa iba bilang kapwa-tao, sa pagtaguyod ng dignidad ng iba, mas nabubuo ang ating pagkatao. Sa kahirapan, nalalagpasan natin ang kawalang-kapangyarihan ng tao. Sa kahirapan, nagagampanan natin ang ating mga responsibilidad bilang tao.
Minsan itinanong ko ang aking magulang noong nakita ko ang isang mayaman na namimili ng abrakadabrang sobrang mamahal na mga panregalo, “Hindi ka ba nalulungkot? Habang ang dami ritong nagtatapon lang ng pera, maraming naghihirap sa labas?” Kadalasa’y nalulungkot ako kapag nakikita ko ang palaki ng palaking puwang sa pagitan ng mahihirap at mayayaman. Nalulungkot ako na ang dami-daming taong hindi man lamang makalagok ng tubig kahit na lunod ang mundo sa sandamakmak na tubig. Nalulungkot ako na ang dami-daming taong nagtitiis na matulog sa ilalim ng mga tulay habang ang iba’y may baluarte pa para sa kanilang mga hayup-hayop (na imported pang manok ang pinakakain sa kanilang mga sawa). Nalulungkot ako na kay laki-laki ng lupain ng Diyos ngunit tila nahati lamang ito sa iilan. Nalulungkot ako, pero halos wala akong magawa.
Lagi ngang ito ang sentimiyento ng nakararami. Nalulungkot sa kahirapan ngunit walang magawa. “E ganyan talaga eh.” Ngunit kung hihinto tayo sa ganitong klaseng pag-iisip, mananatiling ganito ang mundo. Sa pasibo nating pagkilos at pagwawalang-bahala, unti-unti nating binubura ang pagkatao ng lahat.
Kanina, habang ako ay padaan sa may C-5, isang mahirap na pamilya ang aking nasilayan. Tila masayang-masaya silang naglalaro ng darts isang pulgada lamang ang layo sa daan. Kagaya nga ng sabi ng nanay ko, hindi naman natin masasabing malungkot ang pagiging mahirap. Hindi sa estado ng buhay maitatakda ang antas ng kasiyahan ng tao.Baka nga mas masaya pa ang buhay-mahirap dahil wala kang gaanong poproblemahin, wala kang gaanong perang kakalkulahin. Walang escabeche ang buhay! Mas malaya. Damayan. Ngingitian anuman ang ibigay ng buhay. Buong yakap na isinasalubong ang mga biyaya ng buhay. Tanging ang Diyos lamang ang makakapitan. Mas buo ang kanilang paniniwala sa Diyos, walang diyos-diyos. Marahil masaya ang mahihirap. Hindi natin alam.
Posted at 11/30/2005 9:45:09 pm by jazzthoughts
jazz December 2, 2005 11:35 AM PST metrosexy, ano ung libro ni daddy long legs? at sino ka?
gusto ko yung mga punto mo. ang kahirapan nga naman sa isang banda'y estado lang naman talaga ng kaisipan. kung hindi mo iisiping mahirap ka, hindi ka "mahirap".
:)
metrosexy December 1, 2005 05:26 PM PST sabi sa libro ng daddy long legs, "the reason the poor exists is to enable the rich to exhibit charity..."
para sakin nagiging mahirap lang ang pagiging mahirap kapag natuto silang mainggit sa sarap na nalalasap ng mga mayayaman.
pero ang pinakamahirap ng parte ng pagiging mahirap ay ang pakiramdam ng kawalang-kapangyarihan para kapag sya naman ang nais tumulong sa kanyang kapwa mahirap.
